 |
||||
 |
||||
 |
||||
 |
||||
|
Declamatie geschreven en voorgedragen door de heer Jan Huyskens
ter gelegenheid van de 16de Nationale Dodenherdenking
bij het Nationaal Indië-monument 1945-1962 op 6
september 2003 |
||||
|
Gegroet allen, die op deze dag in Roermond op deze plaats willen zijn, om in stand te houden en te memoreren en om voor hen die nooit zijn teruggekeerd ook na 55 jaar een diepbewogen herdenkingsmacht te formeren. Opdat niet vergeten wordt, dat als het woord geen vrede brengen kan en leiders achter groene tafels falen. het jonge mensen zijn, die op het slagveld met hun leven gaan betalen.
Gegroet veteraan, ik zocht een betere naam die niet als oud, versleten en als spoedig vergeten wordt ervaren, ik zocht een naam die vitale vriendschap illustreert en ons voor de toekomst leert wat goed is te bewaren. Jullie oud-strijders die geen roem of verering voor jezelf zochten en lang weinig respect ervaren mochten hebben 's lands geweten wakker gehouden en jarenlange miskenning aangevochten.
En zie, het resultaat van jullie strijd een serieus veteraan'beleid want hier naast ons eigen monument verrijst een beeldenvironment waarin de veteraan van toen en nu de nawee van zijn strijd herkent. Ook de blauwhelm van vandaag gaat voor orde en voor vree, en levenslang dreunt in hem na de machteloosheid in Srebrenica…
Wat kon je, moest je en wat mocht je doen Je kreeg nog vele schoppen na, terwijl je dacht iets goeds te doen voor volk en land, van Indonesia. Helaas vonden velen daar hun graf zes duizend in getal hun zieleschepen doolden rond totdat hun naam hierachter op een zuil een plek op eigen bodem vond.
En wat veteraan bleef over van jouw jeugd Gestolen werd die uit je leven door tweedeoorlog- en Indiëtijd Het leek zo romantisch ver van huis in koningswapenrok het vaderland te dienen, al wist je niets politiek beleid, in die 'gordel van smaragd' met die mooie eilandnamen Java... Sumatra... Borneo... Celebes Ooit schreef de meester ze sierlijk op 't bord zonder te beseffen dat we daar in een bloedig avontuur werden gestort.
Vandaag oud-strijder wil je terug in de tijd en ruik je de jungle weer vol van gevaren en voel je al weer dat treurig verdriet, Vandaag wil je pet en insignes dragen en houdt in gedachten ochtend appél en telt wie dit jaar weer het leven liet. Vandaag ben je ook weer op Menteng Pulo en vuurt drie maal als saluut in de lucht voor de vriend die rust in dat verre land en voor je naar huis gaat zoek je de zuil en streelt weer de naam die in je handpalm brandt.
Dagen als vandaag, monumenten zoals dit en mensen als u, zullen altijd nodig zijn Jullie komen niet om iets te vieren maar willen hier slechts samenzijn gedeelde smart verzacht de pijn, Hier wordt herdacht, gebeden en vergeven Hier zal ooit de oude vijand naast ons staan en zullen samen hand in hand in plaats van elkaar te blijven haten gaan werken aan een vredesband
Jullie monument kent geen oorlogs- symbolen, geen kogels, granaten, geweer of kanon Slechts karbouwen die het water stromen laten naar sawa's in de tropenzon misschien een te idealistisch beeld dat van dat land wordt weergegeven maar toch vertelt het liefdevol hoe Nederland democratie ginds een kans had willen geven,
Op de drempel van de herfst kleuren bomen hier rood bevriest regen tot tranen en kon men zich tussen de zuilen van staal, hier in het hiernamaals wanen, Waar niet wordt gekeken naar kleur, ras of stand, die zesduizend namen vinden zich samen gebeiteld in staal en in Gods hand.
|
||||
|
Volg ons
|
Stichting Nationaal Indië-monument 1945-1962 Postbus 1302 6040 KH ROERMOND Mobiel: 06 55 32 83 06 e-mail: secretariaat |
© NIM |
||
