|
In het flakkeren van de vlammen
Zie ik je gezicht
Ik was ook liever teruggekomen
Anders dan als slecht bericht
Ik wil je vragen
Nu ik je zo zie staan
Denk niet alleen aan leegte
Wil met mij verder gaan.
Laat mij jouw hart bewonen
Waarin ik zoveel liefde vond
Laat mij van verre komen
En zet mij op jouw grond
Haal het verdriet tussen ons weg
Als waren we verscheurd
Ik ben nog steeds wie ik ooit was
Ondanks al wat is gebeurd
In het flakkeren van de vlammen
Zie ik je tranen van verdriet
Die wil ik drogen met dezelfde handen
Waarmee ik zwaaiend je verliet.
De dood staat tussen ons in
’t staat op je gezicht geschreven
Wij samen kunnen toch wel door
Met samen verder leven?
Ik ben niet weg, al voelt het zo
Ik kan je zo weer raken
Sterven is maar eventjes
Verzetten van een baken
God houdt ons vast
Mij hier, jou daar
Opdat wij nimmer vallen
Dan voor elkaar.
|